Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1967

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie utwory solenizant znajdzie na playliście 1967?

1. Czerwone Gitary – Matura
2. The Beatles – Penny Lane
3. Skaldowie – Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał
4. The Turtles – Happy Together
5. Karin Stanek – Malowana lala
6. Scott McKenzie – San Francisco
7. Urszula Sipińska – „Zapomniałam
8. The Monkees – I’m a Believer
9. No To Co – Po ten kwiat czerwony
10. Procol Harum – A Whiter Shade of Pale
11. Trubadurzy – Przyjedź mamo na przysięgę
12. Aretha Franklin – Respect
13. Czesław Niemen – Dziwny jest ten świat
14. The Doors – Light My Fire
15. Wojciech Młynarski – Jesteśmy na wczasach
16. Jefferson Airplane – Somebody to Love
17. Czerwone gitary – Co za dziewczyna
18. Nancy Sinatra & Lee Hazlewood – Summer Wine
19. Breakout – Na drugim brzegu tęczy
20. The Rolling Stones – Ruby Tuesday
21. Breakout – Gdybyś kochał, hej
22. Jimi Hendrix – Purple Haze
23. Ewa Demarczyk - Karuzela z Madonnami
24. Cream – Sunshine of Your Love
25. Piotr Szczepanik – Goniąc kormorany
26. Engelbert Humperdinck – Release Me
27. Katarzyna Sobczyk - Mały Książę
28. The Kinks – Waterloo Sunset
29. Irena Santor – Powrócisz tu
30. Louis Armstrong – What a Wonderful World

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Pocztówka dźwiękowa to specyficzna, polska odmiana płyty gramofonowej, produkowana w naszym kraju i innych państwach bloku wschodniego od początku lat 60. do początku lat 80. XX wieku. Podłożem – czyli nośnikiem mechanicznym – była zwykła kartka pocztowa, na którą laminowano cienką warstwę plastiku z wytłoczonymi rowkami zapisu dźwięku. Otwór na środku pozwalał umieścić ją na talerzu gramofonu i odtwarzać przy prędkości 45 obr./min.

Pierwsze pocztówki miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór. Z czasem format zbliżył się do koperty singla, a nowsze egzemplarze zawierały już zazwyczaj dwie – często zupełnie różne stylistycznie – piosenki.

Za produkcję odpowiadały głównie drobne, prywatne firmy, dlatego jakość dźwięku bywała bardzo nierówna. Repertuar czerpano z czołówki zachodnich list przebojów, docierających do Polski dzięki przemycanym płytom lub nasłuchowi Radia Luksemburg. Tytuł i wykonawcę nanoszono z tyłu małą pieczątką.

Wojciech Mann, dziennikarz muzyczny, opisywał to zjawisko jako rodzaj „klasycznego piractwa" – usprawiedliwionego jednak korzyściami, bo dzięki niemu melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt. Zwracał też uwagę na problem z nowszymi gramofonami wyposażonymi w automatyczne wyłączanie ramienia przy końcu płyty – a że utwór na pocztówce był wytłoczony właśnie w tym miejscu, niejeden przebój po prostu się urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Zobacz prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL w akcji – nasz partner, Radio Wtedy, prezentuje ją na TikToku.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.