Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1974

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie utwory solenizant znajdzie na playliście 1974?

1. Maryla Rodowicz – Małgośka
2. ABBA – Waterloo
3. Anna Jantar – Tyle słońca w całym mieście
4. Redbone – Come and Get Your Love
5. Irena Jarocka – Wymyśliłam Cię
6. Terry Jacks – Seasons in the Sun
7. 2+1 – Wyspa dzieci
8. John Denver – Annie’s Song
9. Urszula Sipińska – Poziomki
10. Barbra Streisand – The Way We Were
11. Carl Douglas - Kung Fu Fighting
12. Billy Swan – I Can Help
13. Danuta Rinn - Gdzie ci mężczyźni
14. Eric Clapton – I Shot the Sheriff
15. Budka Suflera – Sen o dolinie
16. Hues Corporation – Rock the Boat
17. Andrzej i Eliza – Czas relaksu
18. George McCrae – Rock Your Baby
19. Czerwone Gitary - Ciągle pada
20. Halina Kunicka - Ballada o dobrej żonie
21. Krystyna Prońko – Papierowe ptaki
22. Elton John – Bennie and the Jets
23. Jerzy Połomski - Dziewczyny takie są
24. Barry White – Can’t Get Enough of Your Love, Babe
25. Maryla Rodowicz - Urodzajny rok
26. Bad Company – Can’t Get Enough
27. Queen – Killer Queen
28. Halina Frąckowiak – Bądź gotowy dziś do drogi
29. Lynyrd Skynyrd – Sweet Home Alabama
30. Dolly Parton - Jolene

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Pocztówka dźwiękowa to polska (i nie tylko) odpowiedź na płytę gramofonową – produkowana w krajach bloku socjalistycznego od początku lat 60. do początku lat 80. Nośnikiem była zwykła kartka pocztowa, na której laminowano cienką warstwę plastiku z wytłoczonymi rowkami zapisu dźwięku, a otwór na środku umożliwiał umieszczenie jej na talerzu gramofonu i odtwarzanie przy 45 obr./min.

Najwcześniejsze egzemplarze miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły tylko jeden utwór. Późniejsze, zbliżone rozmiarem do koperty singla, zawierały zwykle dwie piosenki – często zupełnie niezwiązane stylistycznie.

Za produkcję odpowiadały głównie małe, prywatne firmy, co przekładało się na dość nierówną jakość dźwięku. Repertuar czerpano z czołówek zachodnich list przebojów – źródłem były przemycane płyty albo nasłuch Radia Luksemburg, a dane utworu nanoszono z tyłu niewielką pieczątką.

Wojciech Mann określał to zjawisko mianem „klasycznego piractwa", usprawiedliwionego jednak pożytkiem – dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani mogli zdobyć namiastkę ulubionych płyt. Wspominał też problem z nowszymi gramofonami, które automatycznie wyłączały mechanizm blisko końca płyty – a że utwór na pocztówce był wytłoczony właśnie tam, niejeden przebój po prostu milkł w połowie (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Zobacz, jak brzmiała prawdziwa pocztówka dźwiękowa z PRL – nasz partner, Radio Wtedy, prezentuje ją na TikToku.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.