Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1975

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie piosenki solenizant znajdzie na playliście 1975?

1. Budka Suflera – Cień wielkiej góry
2. Queen – Bohemian Rhapsody
3. Breakout – Nocą puka ktoś
4. Led Zeppelin – Kashmir
5. Aerosmith – Sweet Emotion
6. Skaldowie – Wszystko kwitnie w koło
7. Bruce Springsteen – Born to Run
8. Earth, Wind & Fire – Shining Star
9. Urszula Sipińska – Wołaniem wołam cię
10. Bee Gees – Jive Talkin’
11. Halina Frąckowiak – Za mną nie oglądaj się
12. KC & the Sunshine Band – That’s the Way (I Like It)
13. 2+1 – Odpłyniesz wielkim autem
14. Captain & Tennille – Love Will Keep Us Together
15. Maryla Rodowicz – Niech żyje bal
16. ABBA – Mamma Mia
17. Elton John – Philadelphia Freedom
18. Irena Jarocka – Motylem jestem
19. 10cc – I’m Not in Love
20. Anna German – Greckie wino
21. Olivia Newton-John – Have You Never Been Mellow
22. Krzysztof Krawczyk – Hej dziewczyno
23. Pilot – Magic
24. Rod Stewart – Sailing
25. Glen Campbell – Rhinestone Cowboy
26. Wojciech Młynarski – Absolutnie
27. Ewa Bem – Kolega maj
28. Andrzej Rosiewicz - Czterdzieści lat minęło
29. David Bowie - Fame
30. Edward Hulewicz – Gdy przyjdziesz dziś wieczorem

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Zanim muzykę można było mieć w kieszeni, w Polsce i innych krajach bloku socjalistycznego (od początku lat 60. do początku lat 80.) w obiegu funkcjonowała pocztówka dźwiękowa – odmiana płyty gramofonowej wykorzystująca jako nośnik zwykłą kartkę pocztową. Laminowano na niej cienką warstwę tworzywa sztucznego z wytłoczonymi rowkami analogowego zapisu, a otwór pośrodku pozwalał odtwarzać ją na gramofonie z prędkością 45 obr./min.

Pierwsze pocztówki miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór, kolejne – zbliżone rozmiarem do koperty singla – zawierały już zwykle dwie piosenki.

Produkowały je głównie niewielkie, prywatne firmy, co odbijało się na jakości nagrania – ta bywała, mówiąc delikatnie, dyskusyjna. Nagrywano przede wszystkim czołówki zachodnich list przebojów, sprowadzanych z zagranicy lub nasłuchiwanych z Radia Luksemburg, a nazwę utworu i wykonawcy stemplowano z tyłu.

Dziennikarz muzyczny Wojciech Mann nazywał to zjawisko „klasycznym piractwem", które usprawiedliwiał jednak korzyściami – dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt. Wspominał też o kłopocie z nowocześniejszymi gramofonami, wyłączającymi mechanizm blisko końca płyty – a że utwór na pocztówce był wytłoczony właśnie tam, niejeden przebój się urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL zobaczysz w akcji na nagraniu naszego partnera, Radia Wtedy.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.