Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1977

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie piosenki solenizant znajdzie na playliście 1977?

1. Anna Jantar – Tak blisko nas
2. Bee Gees – Stayin’ Alive
3. Janusz Laskowski – Kolorowe jarmarki
4. Stevie Wonder – Sir Duke
5. Maryla Rodowicz – Nie ma jak pompa
6. ABBA – The Name of the Game
7. Anna Jantar – Dyskotekowy bal
8. Donna Summer – I Feel Love
9. Halina Frąckowiak i SBB – Jesteś spóźnionym deszczem
10. Heatwave – Boogie Nights
11. Zdzisława Sośnicka – Na nas czas
12. Bee Gees – How Deep Is Your Love
13. Fleetwood Mac – Dreams
14. Budka Suflera – Pieśń niepokorna
15. Billy Joel – Just the Way You Are
16. Marek Grechuta – Hop, szklankę piwa
17. Alan O’Day – Undercover Angel
18. Andrzej Rosiewicz - Czy czuje Pani cza czę
19. Foreigner – Cold as Ice
20. Grażyna Łobaszewska – Obibok
21. Queen – We Will Rock You
22. Queen – We Are the Champions
23. Maryla Rodowicz – sing sing
24. Bob Marley & The Wailers – Jamming
25. David Bowie – Heroes
26. Sex Pistols – God Save the Queen
27. Marek Grechuta – Deszcz na jeziora
28. Bogusław Mec & Ewa Dębicka – Mały, biały pies
29. Elvis Presley – Way Down
30. Baccara - Yes Sir, I Can Boogie

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Pocztówka dźwiękowa była swego rodzaju odmianą płyty gramofonowej, produkowaną w Polsce i innych krajach bloku socjalistycznego od początku lat 60. do początku lat 80. Jej podłożem – nośnikiem mechanicznym – była zwyczajna kartka pocztowa, na którą laminowano cienką warstwę tworzywa sztucznego z wytłoczonymi rowkami zapisu dźwięku. Otwór na środku pozwalał umieścić ją na talerzu gramofonu i odtwarzać przy 45 obrotach na minutę.

Pierwsze pocztówki miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór. Późniejsze, zbliżone rozmiarem do koperty singla, zawierały zwykle dwie piosenki – często zupełnie ze sobą niezwiązane.

Produkcją zajmowały się głównie drobne, prywatne firmy, dlatego jakość nagrania bywała bardzo nierówna. Repertuar czerpano z czołówek zachodnich list przebojów, docierających dzięki przemycanym płytom lub nasłuchowi Radia Luksemburg, a dane utworu nanoszono z tyłu małą pieczątką.

Wojciech Mann wspominał to zjawisko jako „klasyczne piractwo", usprawiedliwione jednak pożytkiem – dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt z ulubionym repertuarem. Kłopot pojawiał się przy nowocześniejszych gramofonach z automatycznym wyłącznikiem blisko końca płyty – utwór na pocztówce, wytłoczony właśnie w tym miejscu, często się wtedy urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Zobacz prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL w akcji – nasz partner, Radio Wtedy, prezentuje ją na TikToku.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris są obecnie dostępne dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.