Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1983

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie piosenki umieściliśmy na playliście 1983?

1. Krystyna Prońko - Jesteś lekiem na całe zło
2. The Police – Every Breath You Take
3. Michael Jackson – Billie Jean
4. Lady Pank – Mniej niż zero
5. Eurythmics – Sweet Dreams
6. Lombard – Szklana pogoda
7. Culture Club – Karma Chameleon
8. Republika – Biała flaga
9. Duran Duran – Hungry Like the Wolf
10. Kombi – słodkiego miłego życia
11. Bonnie Tyler – Total Eclipse of the Heart
12. Urszula – Dmuchawce, latawce, wiatr
13. Men at Work – Down Under
14. Budka Suflera – Jolka, Jolka pamiętasz
15. Billy Joel – Uptown Girl
16. Krzysztof Krawczyk – To, co dał nam świat
17. Spandau Ballet – True
18. TSA – 51
19. Prince – 1999
20. Turbo – Dorosłe dzieci
21. Hall & Oates – Maneater
22. Bajm – Co mi Panie dasz
23. Talking Heads – Burning Down the House
24. Oddział Zamknięty – Ten wasz świat
25. Yes – Owner of a Lonely Heart
26. Perfect – Autobiografia
27. New Order – Blue Monday
28. Krzysztof Krawczyk – Jak minął dzień
29. Lionel Richie – All Night Long
30. Irene Cara – Flashdance… What a Feeling

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Zanim playlisty przeniosły się do telefonów, w Polsce i innych krajach bloku socjalistycznego (od początku lat 60. do początku lat 80.) funkcjonowała pocztówka dźwiękowa – odmiana płyty gramofonowej z kartką pocztową jako nośnikiem. Laminowano na niej cienką warstwę tworzywa sztucznego z wytłoczonymi rowkami analogowego zapisu dźwięku, a otwór pośrodku pozwalał odtwarzać ją na gramofonie przy 45 obr./min.

Pierwsze egzemplarze miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór, kolejne – zbliżone rozmiarem do koperty singla – zawierały już zwykle dwa, niekoniecznie powiązane ze sobą utwory.

Produkowały je głównie niewielkie, prywatne firmy, stąd jakość nagrania bywała, mówiąc oględnie, niepewna. Na pocztówkach nagrywano przede wszystkim czołówki zachodnich list przebojów, sprowadzane z zagranicznych płyt lub nasłuchu Radia Luksemburg, a nazwę utworu i wykonawcy stemplowano z tyłu.

Jak wspominał Wojciech Mann, było to swego rodzaju „klasyczne piractwo" – usprawiedliwione jednak tym, że dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt. Problem pojawiał się przy nowszych gramofonach z automatycznym wyłącznikiem blisko końca płyty – utwór na pocztówce, wytłoczony właśnie w tym miejscu, często się wtedy urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL zobaczysz i usłyszysz na nagraniu naszego partnera, Radia Wtedy.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.