Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1984

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie piosenki umieściliśmy na playliście 1984?

1. Van Halen – Jump
2. Bajm – Józek, nie daruję ci tej nocy
3. Prince – When Doves Cry
4. Lady Pank – To co mam
5. Tina Turner – What’s Love Got to Do With It
6. Maanam – Lucciola
7. Cyndi Lauper – Time After Time
8. Urszula – Luz blues, w niebie same dziury
9. Wham! – Wake Me Up Before You Go-Go
10. Stevie Wonder – I Just Called to Say I Love You
11. Kombi – Kochać Cię – za późno
12. Bruce Springsteen – Dancing in the Dark
13. Lombard – Adriatyk – ocean gorący
14. Queen – I Want to Break Free
15. Alphaville – Forever Young
16. Jacek Skubikowski - Jedyny hotel w mieście
17. Frankie Goes to Hollywood – Relax
18. Scorpions – Still Loving You
19. Maanam – Krakowski spleen
20. Billy Idol – Rebel Yell
21. Madonna – Like a Virgin
22. U2 – Pride (In the Name of Love)
23. Depeche Mode – People Are People
24. Lionel Richie – Hello
25. Nie liczę godzin i lat - Andrzej Rubiński
26. Universe - Mister Lennon
27. Sade – Smooth Operator
28. Cars – Drive
29. Nena – 99 Luftballons
30. Bryan Adams – Run to You

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Pocztówka dźwiękowa to specyficzna, polska odmiana płyty gramofonowej, produkowana w naszym kraju i innych państwach bloku socjalistycznego od początku lat 60. do początku lat 80. Podłożem – nośnikiem mechanicznym – była zwykła kartka pocztowa, na którą laminowano cienką warstwę plastiku z wytłoczonymi rowkami zapisu dźwięku, a otwór na środku pozwalał umieścić ją na talerzu gramofonu i odtwarzać przy 45 obrotach na minutę.

Najwcześniejsze pocztówki miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły tylko jeden utwór. Późniejsze, zbliżone rozmiarem do koperty singla, zawierały zwykle dwie piosenki – często zupełnie różne stylistycznie.

Za produkcję odpowiadały głównie małe, prywatne firmy, co przekładało się na dość nierówną jakość dźwięku. Repertuar czerpano z czołówek zachodnich list przebojów – źródłem były przemycane płyty albo nasłuch Radia Luksemburg, a dane utworu nanoszono z tyłu niewielką pieczątką.

Wojciech Mann określał to zjawisko mianem „klasycznego piractwa", usprawiedliwionego jednak pożytkiem – dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani mogli zdobyć namiastkę ulubionych płyt. Wspominał też o kłopocie z nowocześniejszymi gramofonami, które automatycznie wyłączały mechanizm blisko końca płyty – a że utwór na pocztówce był wytłoczony właśnie tam, niejeden przebój po prostu milkł w połowie (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Zobacz, jak brzmiała prawdziwa pocztówka dźwiękowa z PRL – nasz partner, Radio Wtedy, prezentuje ją na TikToku.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.