Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1985

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie piosenki umieściliśmy na playliście 1985?

1. Małgorzata Ostrowska - Meluzyna
2. Wham! – Careless Whisper
3. Modern Talking - Cheri, Cheri Lady
4. Foreigner – I Want to Know What Love Is
5. Tears for Fears – Shout
6. Bolter - Daj mi tę noc
7. a-ha – Take On Me
8. Lady Pank - Zamki na piasku
9. Dire Straits – Money for Nothing
10. Republika - Tak długo czekam (Ciało)
11. Simple Minds – Don’t You Forget About Me
12. Kombi – Nasze Randes Vous
13. Huey Lewis & The News – The Power of Love
14. Urszula – Bogowie i demony
15. Phil Collins – Sussudio
16. Lombard – Szara maść
17. Madonna- Material girl
18. Kombi - Black and white
19. Murray Head - One Night In Bangkok
20. Maanam - Simple story
21. Eurythmics - There Must Be An Angel
22. Daab - Ogrodu serce
23. Kate Bush – Running Up That Hill
24. Rezerwat - Zaopiekuj się mną
25. USA for Africa – We Are the World
26. Zbigniew Wodecki - Chałupy welcome to
27. John Parr - St. Elmo's Fire
28. Bajm - Dwa Serca Dwa Smutki
29. Falco - Jeanny
30. Jan Hammer - Crockett's Theme

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Zanim muzykę zaczęto nosić w kieszeni, w Polsce i innych krajach bloku socjalistycznego (od początku lat 60. do początku lat 80.) w obiegu funkcjonowała pocztówka dźwiękowa – odmiana płyty gramofonowej wykorzystująca jako nośnik zwykłą kartkę pocztową. Laminowano na niej cienką warstwę tworzywa sztucznego z wytłoczonymi rowkami analogowego zapisu, a otwór pośrodku pozwalał odtwarzać ją na gramofonie z prędkością 45 obr./min.

Pierwsze pocztówki miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór, kolejne – zbliżone rozmiarem do koperty singla – zawierały już zwykle dwie piosenki.

Produkowały je głównie niewielkie, prywatne firmy, co odbijało się na jakości nagrania – ta bywała, mówiąc delikatnie, dyskusyjna. Nagrywano przede wszystkim czołówki zachodnich list przebojów, sprowadzanych z zagranicy lub nasłuchiwanych z Radia Luksemburg, a nazwę utworu i wykonawcy stemplowano z tyłu.

Wojciech Mann nazywał to zjawisko „klasycznym piractwem", które usprawiedliwiał jednak korzyściami – dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt. Wspominał też o kłopocie z nowocześniejszymi gramofonami, wyłączającymi mechanizm blisko końca płyty – a że utwór na pocztówce był wytłoczony właśnie tam, niejeden przebój się urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL zobaczysz w akcji na nagraniu naszego partnera, Radia Wtedy.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.