Pocztówka dźwiękowa z muzyką z roku 1987

Format B6 (17 × 12 cm), papier wysokiej jakości, matowe wykończenie. Brązowa koperta kraft w zestawie (17,5 × 12,5 cm). Wydrukowano w Polsce.

Jakie hity znajdują się na naszej playliście 1987?

1. Lady Pank – To co mam
2. Bon Jovi - Livin' On A Prayer
3. Sztywny Pal Azji - Spotkanie z..
4. Genesis - Land Of Confusion
5. Kult - Religia Wielkiego Babilonu
6. Desireless - Voyage Voyage
7. Obywatel G.C. - Paryż–Moskwa 17.15
8. Crowded House - Don't Dream It's Over
9. Kobranocka - I nikomu nie wolno się z tego śmiać
10. Vanessa Paradis - Joe Le Taxi
11. TSA - Wyciągam swoją dłoń
12. U2 - With or without you
13. Róże Europy - Stańcie przed lustrami
14. Madonna - La Isla Bonita
15. Aya RL - Ulica miasta
16. Pet Shop Boys - It's A Sin
17. Budka Suflera - Ratujmy, co się da
18. Cutting Crew - (I Just) Died In Your Arms
19. Love - Garaż '86
20. Whitesnake - Here I Go Again
21. Perfect - Żywy stąd nie wyjdzie nikt
22. Samantha Fox - Touch Me (I Want Your Body)
23. Papa Dance - Maxi singiel
24. Los Lobos - La Bamba
25. Maanam - Ty – nie Ty
26. Black - Wonderful Life
27. Bajm - Jezioro szczęścia
28. Guns N' Roses - Welcome To The Jungle
29. Love - IV Liceum Ogólnokształcące
30. Whitney Houston - I Wanna Dance With Somebody

Czym były pocztówki dźwiękowe w PRL?

Zanim playlisty przeniosły się do telefonów, w Polsce i innych krajach bloku socjalistycznego (od początku lat 60. do początku lat 80.) funkcjonowała pocztówka dźwiękowa – odmiana płyty gramofonowej z kartką pocztową jako nośnikiem. Laminowano na niej cienką warstwę tworzywa sztucznego z wytłoczonymi rowkami analogowego zapisu dźwięku, a otwór pośrodku pozwalał odtwarzać ją na gramofonie przy 45 obr./min.

Pierwsze egzemplarze miały format C6 (wielkość widokówki) i mieściły jeden utwór, kolejne – zbliżone rozmiarem do koperty singla – zawierały już zwykle dwa, niekoniecznie powiązane ze sobą utwory.

Produkowały je głównie niewielkie, prywatne firmy, stąd jakość nagrania bywała, mówiąc oględnie, niepewna. Na pocztówkach nagrywano przede wszystkim czołówki zachodnich list przebojów, sprowadzane z zagranicznych płyt lub nasłuchu Radia Luksemburg, a nazwę utworu i wykonawcy stemplowano z tyłu.

Jak wspominał Wojciech Mann, było to swego rodzaju „klasyczne piractwo" – usprawiedliwione jednak tym, że dzięki „prywaciarzom pocztówkowym" melomani zdobywali substytut prawdziwych płyt. Problem pojawiał się przy nowszych gramofonach z automatycznym wyłącznikiem blisko końca płyty – utwór na pocztówce, wytłoczony właśnie w tym miejscu, często się wtedy urywał (źródło: W. Mann, Rock Mann. Czyli jak nie zostałem saksofonistą, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010).

Prawdziwą pocztówkę dźwiękową z PRL zobaczysz i usłyszysz na nagraniu naszego partnera, Radia Wtedy.

Pocztówki dźwiękowe wydawnictwa Hilaris dostępne są dla roczników: 1965, 1967, 1973, 1974, 1975, 1977, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987.